مهمونی دیگه تموم شد و از دیروز دارم مثل ... کار میکنم.

خونه تکونی میکنن این روزها همه

من تا آخر عمرم خونه تکونی دل نمیکنم

خاطراتت را چه شیرین و چه تلخ دوست دارم

و باهاشون زندگی میکنم.

پ.ن.:خونه تکونی دل خر است.

در آستانه اخراج شدن بودم این چند مدت و

خیلی زیاد استرس کشیدم

نه خواب داشتم ، نه خوراک

همه شب کابوس می دیدم

فکر همه چیز می کردم

فکر دوباره اپلای

مدرک زبان گرفتن و سربازی

نحوه مطرح کردن این مشکل با خانواده

و ...

بالاخره تا حدودی حل شد و دوباره باید امتحان بدم. نهایت تلاشم رو باید بکنم.

بازگشت به خانه....

پ.ن.: بدلیل سرعت کم نت، شاید دیر به دیر مطلب بذارم.

ای کاش تلاش هام هم مثل این گل به بار می نشست.

فکر کنم تا آخر عمر باید به اینکه «در آینده می خواهم چکاره شوم؟» فکر کنم.

پ.ن.: در آینده می خواهم چکاره شوم؟

بزرگترین زندانی که مردم در اون زندگی میکنن،

ترسیدن از اینه که دیگران چه فکری راجبشون میکنن.

سیگار سرطان زا نیست

ادمایی که باعث میشن

سیگار بکشی

سرطان زان...

گل هم برای جلب توجه پشت هاست که رنگ و وارنگه.

برای گردافشانی این رنگهای جذاب رو داره. برای زنده ماندن و بقای نسل.

زندگی چیزی است که برایت اتفاق میافتد٬ وقتی داری برای چیز دیگری برنامه میریزی.

گاهی دلت از سن و سالت می گیرد

می خواهی کودک باشی

کودکی که به هر بهانه ای به آغوش غمخواری پناه می برد

و آسوده اشک می ریزد

بزرگ که باشی باید بغض های زیادی را بیصدا دفن کنی...

قانون زندگی،

قانون باور است.

پ.ن.: به رؤیاهایت باور داشته باش.

به زودی یکی دیگه از رنج هایی که در سال 95 بردم، رو بیان می کنم.

این سال پر از رنج های مختلفی بود، خدا کنه که دیگه تکرار نشه.

امیدوارم در سال نود و شش همونطور که تو اسمش حرف «ش» داره و

این حرف در فرهنگ ایرانی برای بیشتر شادی ها استفاده میشه،

پر از شادی و شادابی برای همه باشه.

پ.ن.: هنوز 10 روز از این سال باقی مونده و امیدوارم خبر خوبی داشته باشم.

اتفاق بدی افتاده و فعلا دارم تلاش میکنم رفع کنم،

اگه نشه، خیلی خیلی بد میشه، خارج از تصوره.

البته کاری هم از من بر نمیاد.

منتظرم و هیچ کاری نمیتونم بکنم.

شنبه همه چی مشخص میشه، به احتمال زیاد مشکل حل میشه، مگه اینکه اتفاقی خارج از عرف بیافته.

ﻋﺎﺱ: ﻣﺘﻮﻧﻢ ﺍﺯﺕ ﻪ ﻋﺲ ﺑﺮﻡ؟

ﺴﺮ: ﻪ ﺑﺸﻪ؟

ﻋﺎﺱ: ﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺒﻨﻦ ﺑﺎ ﻪ ﺭﻧﺠ ﺑﺮﺍﺩﺭﺗﻮ ﺗﻮ ﺍﻦ ﺳﺮﻣﺎ ﺭﻭ ﻮﻟﺖ ﺬﺍﺷﺘ ...

ﺴﺮ: ﻣﺘﻮﻧ ﺑﻬﻢ ﻤ ﻨ؟

ﻋﺎﺱ: ﻪ ﻤ؟

ﺴﺮ: ﻤﺮﻡ ﺩﺭﺩ ﺮﻓﺘﻪ ﻣﺘﻮﻧ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻋﺲ ﺮﻓﺘﻦ ﺑﺮﺍﺩﺭﻣﻮ ﺗﺎ ﺧﻮﻧﻪ ﺳﻮﺍﺭ ﻣﺎﺷﻨﺖ ﻨ؟

ﻋﺎﺱ: ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ عجله ﺩﺍﺭﻡ...

"بعضی فقط به ظاهر انسانند ..."

هستم ولی مشغولم...

تا چهارشنبه باید منتظر بمونم

هروقت خواستى جا بزنى،

یادت باشه که اونهایى که گفتن

از پسش بر نمیاى دارن نگاهت میکنن!!

تموم شد همه چیز.